Johan de Witt College
Grafisch & Creatief

Verslag van de herdenking van het Oranjehotel
25 september 2004 te Scheveningen

Beste lezer(s),

Op 25 september 2004 ging ik met 2 leerkrachten en een paar andere leerlingen naar het Oranjehotel te Scheveningen, wij gingen daar heen omdat onze school (het Johan de Wit college) het Oranjehotel geadopteerd heeft en om nog een reden, namelijk om respect en eerbied te tonen aan familie, vrienden en celgenoten van mensen die in het Oranjehotel hebben gezeten en ook mensen die misschien zelf in het Oranjehotel een tijd gevangen hebben gezeten.

Het Oranjehotel:

Wij gingen om ongeveer 11:30 van school naar het Oranjehotel, daar kwamen wij aan om ongeveer 11:50, dat was maar net op tijd want om 11:55 gaat het poortje dicht. Dit poortje is slechts een keer per jaar open en speciaal op die dag wordt het bewaakt door 2 marechaussees. Hier gingen wij door naar binnen en dat was wel bijzonder. We konden dus ook gelijk doorlopen. In de gang stonden een paar scoutingkinderen om de jassen aan te nemen, daarna konden we naar een zaal met veel mensen. Er zat een orkest en er stonden bloemen opgesteld in een hoek. De groep ging zitten en een andere jongen en ik moesten naar 2 stoelen voorin, best wel eng. Eerst was er een gesprek door dr. D. Dolman, toen was er een lang gesprek door mr. J.P.H. Donner, wat mij het meeste aansprak, daarna ging er een zangkoor voor de genodigden 2 liederen zingen. Iedereen stond op en ging het volkslied zingen. Dat vond ik niet zo leuk omdat ik het niet zo goed kan. Daarna kwamen er weer scoutingkinderen en werden er namen van groepen in de zaal genoemd en die moesten naar voren komen om een mooi bloemboeket te komen ophalen (ik en die andere jongen dus ook). Samen met 2 scoutingkinderen die hem voor je droegen, liepen we in een rij door naar de Doodencel (celnr. 601). De Doodencel was een enge grauwe cel zonder ramen en geen enkele luxe. Ik zou het er geen dag hebben uitgehouden.  Ik en de andere jongen wisten niet goed wat we moesten doen, dat was wel jammer. Het was verder heel bijzonder om mee te maken.

Toen gingen we weer naar de jassen en verlieten het Oranjehotel.

Het Europahotel:

Vanaf het Oranjehotel liepen we naar het Europahotel om er na te praten over de herdenking in het Oranjehotel. Vlak nadat wij daar waren aangekomen werden wij aangesproken door een oudere man. Hij vertelde ons dat hij het leuk vond om eens bij ons op school langs te komen om te vertellen over de  oorlog, die hij als klein jongentje had meegemaakt. Hij vroeg ons of wij ook een verhaal over onze belevingen van die dag gingen schrijven. Hij had ooit eerder ook zo’n soort verhaal gelezen op internet en vond het leuk als wij dat ook deden. Wij vertelden hem dat wij dit ook van plan waren. Later heeft meneer Dolman ook nog bij ons gezeten en vertelde over de tijd in de oorlog en wat zich op deze plek allemaal had afgespeeld. Dit was heel interressant. Hij kon er mooi over vertellen. Nadat we naar school terug waren gegaan, zijn we naar huis gegaan. Later hebben we in de klas er nog lang over nagepraat.

Alles heeft op mij een bijzondere indruk achter gelaten en ik vond het leuk, interressant en aangrijpend soms om meegemaakt te hebben.

Geschreven door : Jorien van Silfhout