De aarde herinnert zich de voetstap
lang nadat hij is uitgewist
en weggeblazen door de wind
die al wat stof is mild verheft
en neervlijt waar het rusten zal
tot hergebruik op nieuwe plek

niets gaat verloren in die cyclus
alles kent ooit weer een begin
alleen de wind jaagt eindeloos
nimmer verzakend aan zijn taak
uit welke richting hij ook komt
hij voegt zich naar het firmament