Verslagen van scholieren
van het Media College Den Haag

 

 

 

Oranje hotel  26-09-2009

 

Als je binnenkomt ga je eerst door een poortje en daarna ga je langs de cellen.

In de sporthal werd de herdenking gehouden en een koor heeft een uitvoering gegeven.

Vervolgens gaf  Mr.dr. E. Hirsch Ballin een herdenkingsrede.

Na de herdenkingsrede ging je heel langzaam door de gevangenis maar dit jaar waren de cellen leeg.

Je kon dus naar binnen kijken en er stond één bed,een kast en een stoel.

Onze school ‘het Johan de Witt college’ heeft ook een krans neergelegd. Twee leerlingen van mijn school mochten de krans als eersten neerleggen. Nadat alle kransen neergelegd waren mocht de rest van de mensen er langs lopen.

We kwamen ook langs de dodencel 601 uit de Tweede WO die bewaard is gebleven.

Dodencel 601 staat sinds korte tijd op de site www.oranjehotel.org  in 3D.

Als afsluiting kregen wij de gelegenheid om oranje cake te eten en iets te drinken.

Ik heb het ook dit jaar weer heel interessant gevonden om mee te  gaan en het blijft  bijzonder om even stil  te staan bij alle ellende die ze toen hebben meegemaakt.

 

 

Collin Jongkind H2A

 

 

 

 

Het Oranjehotel

 

Zaterdag 26 september 2009 was de herdenking van het Oranjehotel.

Daar ben ik naartoe geweest en het was erg interessant.

 

Er waren nog 2 mensen die wat vertelden over de herdenking en over het oranjehotel.

Daarna was de stille tocht. Je zag er van alles:

De cellen ( er waren geen gevangenen meer ), de verblijven, de sportzaal en de keuken.

Waaronder in het bijzonder: de dodencel 601

Je kreeg een beetje een idee over hoe het eraan toe gaat in de gevangenis.

Ik hoorde ook wat over de monumenten die gesloten zouden worden.

Dat is heel erg want het blijft een herinnering.

Zoals het poortje, 250 mensen liepen erdoor heen om geëxecuteerd te worden, dat lijkt me een vervelende, maar toch belangrijke herinnering!

 

Ik heb veel respect voor de mensen die in de tweede wereldoorlog in het oranjehotel hebben gezeten.

Ze bleven volhouden, ondanks al het verdriet, de doden en het missen van familie, vrienden en met name de vrijheid.

Ze hebben dingen meegemaakt die ik het liefst nooit mee zou willen maken.

 

Tot slot gingen we naar een restaurant met eten en drinken, waar we konden napraten over de dag.

Het was een bijzondere ervaring.

 

Mylène Vermunt H2A

 


 

 

 

 

Verslag Oranje Hotel

 

Ik ben s’ochtends (Op zaterdag zesentwintig september) met mijn vriendin naar school gefietst. Daar wachten Meneer Schuil en een paar klasgenoten ons op. Met z’n allen zijn we naar Het Oranje Hotel gelopen. Toen we daar aan kwamen, gingen we in een zaal zitten (die de gymzaal van de vroegere gevangenen van Het Oranje Hotel was). Daar hield een voorzitter van Het Oranje Hotel een toespraak, gevolgd door een toespraak van een minister. Toen kwam er een koor, dat voor ons ging zingen. Daarna hebben we twee minuten stilte gehouden. Nadat we het volkslied hadden gezongen, hebben we een stille tocht gehouden, waarbij we langs de Dodencel uit de tweede wereldoorlog kwamen. Twee meisjes van onze school mochten daar een krans neerleggen, samen met nog heel veel andere mensen. Na de stille tocht was er nog een reünie in de kantine.

 

Ik vond de herdenking in Het Oranje Hotel een heel interessante ervaring, en ik vond het zeker leuk om een keer mee te maken.

 

Susanne Joormann, H2A

 

 

 

26 september 2009
De herdenking
 
Op zaterdagochtend stond ik al heel vroeg op het schoolplein.
Omdat er een herdenking was die dag.
In de gevangenis van scheveningen.
We hadden verzameld op het schoolplein.
Om 10:00. Ik was er natuurlijk weer veel ste vroeg.
Toen iedereen verzameld was, liepen we naar de gevangenis.
Dit deden we met een groep van ongeveer tien kinderen plus meneer schuil.
Toen we waren aangekomen bij de gevangenis,
moesten we even wachten voordat we naar binnen mochten.
Uiteindelijk liepen we rustig de gevangenis binnen.
We liepen richting de gymzaal van de gevangenis.
Daar stonden allemaal stoelen en heel veel mensen.
Er lag op elke stoel een boekje met de toespraken erin.
Mevrouw E.J Mulock Houwer, Voorzitter van de stichtig ''oranjehotel'' begon als eerste met de toespraak.
Snel daarop volgde de toespraak van Dr.Ernst M.H hirsch Ballin, Minister van justitie.
Het duurde even, op een gegeven moment werd het ook minder interessant,
maar ik ben blij dat ik me heb ingeschreven voor oranjehotel!
Toen de toespraken afgelopen waren, werd er gezongen.
Ik kon niet mee zingen, want ik wist de tekst niet...
Toen werden er aan bepaalde mensen kransen en bloemen uitgedeeld,
die ze moesten dragen naar dodencel 601.
Wij volgden in rust en stilte deze mensen.
We liepen richting dodencel 601, dit vond ik erg spannend!
In de cellengang hoorde je klokkenluiden, hierdoor werd het nog spannender.
Toen we eenmaal waren aangekomen, mocht je even een kijkje nemen.
Het was nog helemaal hezelfde als vroeger, ik vond dit erg eng!
Toen we dit hadden gezien, liepen we de gang weer uit. helaas moest ik weg.
Anders was ik nog gebleven!
 
 
Dit was mijn verslag over de herdenking van 26 september 2009.
Het was een erg leuke, en interessante ervaring!
Bedankt meneer Schuil!
 
groetjes Celine uit h2a